Podwieszana Belka Polewowa do tunelu

Przeznaczenie

SBP przeznaczona jest do precyzyjnego nawadniania upraw w tunelu foliowym. Jest urządzeniem niezastąpionym w nawadnianiu rozsady warzyw uprawianej w multiplatach zwłaszcza drobnokomórkowych, gdzie wymagana jest duża precyzja aplikowania dawki polekowej jednakowej na całej powierzchni. Belka może być zainstalowana w tunelu pojedynczym lub w jednej nawie bloku foliowego posiadającego górną konstrukcję nośną. Nawadniana uprawa prowadzona może być w gruncie lub w multiplatach ustawionych na ziemi, paletach, lub stołach. Nad powierzchnią uprawy na całej długości nie może być żadnych konstrukcji, podpór, sznurków, piecyków, rur. SBP była opracowana do typowego tunelu długości 30 m, szerokości 7 m, z poziomą rurką 1” na wysokości 2,10 m co 2,5 m.

Budowa i zasada działania

W skład  SBP wchodzą: jednostka napędowa z tyrystorowym sterowaniem, szyna jezdna z bloczkami i linką pociągową, wózek belki, belka polewowa z dyszami i wężem zasilającym, elementy mocowania jednostki napę­dowej i szyny do rurek nośnych tunelu. Po środku tunelu pod rurkami nośnymi średnicy jednego cala, podwie­szona jest prostoliniowo (za pomocą cybantów) szyna jezdna złożona z odcinków po 6 m. W końcach szyny umieszczone są rolki nawrotne, w szynie przesuwne stopery, a na jej początku nasunięta jest również jednostka napędowa wsparta na dodatkowej konstrukcji mocowanej do rurek pierwszych pałąków tunelu. Jednostka napę­dowa to motoreduktor zasilany przez przetwornicę częstotliwości a instalacji 220 V, wyposażony w napędowo-opinające rolki linkowe. W szynie umieszczone są dwa zespoły rolkowe wózka jezdnego. Wózek posiada moco­wanie i podwójne elastyczne napinanie linki pociągowej. Z pionowego profilu wózka wysuwany jest teleskopowo trzymak belki polewowej. Wózek jezdny przystosowany jest do stabilizacji i współpracy z szyną wężową. W trzymaku zamocowana jest belka polewowa jako rurka ze stali kwasoodpornej z dyszami skośnie płaskostrumie­niowymi wyposażonymi w antykapacze. Od dołu wspawany jest króciec przyłączeniowy do węża zasilającego. Rurka podtrzymywana jest dodatkowo linkami na przesuwnej obejmie. Wąż zasilający o długości 15 m wleczony jest w środkowym przejściu a jego początek przyłączony jest do hydrantu na środku tunelu.

Do hydrantu, w którym mamy czystą wodę pod ciśnieniem minimum 2,5 bara podłączamy wąż zasilający, włą­czamy zasilanie przetwornicy, ustawiamy częstotliwość, która jest wprost proporcjonalna do prędkości przesuwu belki czyli odwrotnie proporcjonalna do wielkości aplikowanej dawki polewowej. Otwieramy zawór zasilający hydrant i startujemy belkę. Wymaganą dawkę jednego nawadniania najlepiej aplikować w dwóch porcjach pod­czas przejazdu tam i z powrotem. Po dojściu belki do końca tunelu trzeba niezwłocznie przełączyć kierunek jazdy na przeciwny. Po dojściu belki do położenia startowego wyłączyć napęd i zasilanie wody. Sprawdzić wielkość zaaplikowanej dawki i ewentualnie skorygować prędkość przy następnym nawadnianiu. Jeżeli w tunelu pomiędzy kolejnymi nawadnianiami prowadzone są prace to lepiej parkować belkę na końcu tunelu.

Długość szyny jezdnej i szerokość belki na zamówienie według potrzeb. Możliwa wersja uboższa bez przetwor­nicy częstotliwości gdzie dawka uzależniona jest od ilości przejazdów. Wersję podstawową można wzbogacić o: wyłączniki krańcowe stykowe lub radiowe ograniczające drogę wózka i zmieniające kierunek, elektrozawór odci­nający dopływ wody, drugą szynę stabilizującą poziomowanie belki, wózki wężowe w drugiej szynie eliminujące wleczenie węża pod belką, korpusy dwu lub trzydyszowe, filtr do wody, fertygator, belkę opryskową, pompę wspomagającą.

Dane techniczne